براي ديدن تو از حادثه ها گذشتم

هنوز اي يار تنهايم
 به ديدار تو مي آيم
باز مي آيم
 اگر كه فرصتي باشد
مجال صحبتي باشد
حرف خواهم زد
براي ددين تو از
 حادثه ها گذشتم
كفر اگر نباشد اين
من از خدا گذشته ام
من از خدا گذشته ام
براي ديدن تو از
حادثه ها گذشتم
كفر اگر نباشد اين
من از خدا گذشته ام
من از خدا گذشته ام
عذاب اين دريده ها
مرا شكسته بي صدا
دستي بكش به زخم من
كه از شفا گذشته ام
 كه از شفا گذشته ام
باورم كن باورم كن
من كه با تو صادقم
اگه خستم ، يا شكستم
هرچه هستم ، عاشقم
هر چه هستم ، عاشقم
براي ديدن تو از
حادثه ها گذشتم
كفر اگر نباشد اين
من از خدا گذشته ام
 من از خدا گشذته ام
منو بشناس و باور كن
 كه خسته ام ، خيلي خسته ام
اما هستم
تهي ماند و نشد آلوده دستم
 من به دنيا
دل نبستم
باورم كن ، باورم كن
من كه با تو صادقم
اگه خستم ، يا شكستم
هر چه هستم ، عاشقم
هر چه هستم ، عاشقم
هر چه بلا كشيده ام
من از وفا كشيدم
چه از وفاداري اين
 اهل وفا گشته ام
من از وفا گذشته ام
 براي ديدن تو از
 حادثه ها گذشتم
كفر اگر نباشد اين
 من از خدا گذشته ام
كفر اگر نباشد اين
 من از خدا گذشته ام

نيمه ي گمشده ي من

نيمه ي گمشده ي من
چه كسي مي تونه باشه
مث روح تشنه ي من
عاشق و ديوونه باشه
كسي كه هر كلامش
طلوعي تازه باشه
غم و تنهايي ما
به يك اندازه باشه
اون كسي كه خواستن او
با همه فرق داشته باشه
هر چي كه از او بوخنم
شعر تكراري نباشه
كسي كه براي خوندن
نشسته تو سينه ي من
نفس هاش هواي عشقه
سكوتش صداي عشقه
اون كه از نهايت عشق
منو با اسمم بخونه
من جزيي از وجودش
يا خود خودش بدونه
اون كه گم شده از آغاز
تا كه من تنها بمونم
جاده ي جستجوهامو
تا قيامت بكشونم
كسي كه هميشه عاشق
مث من ديونه باشه
تو دنيا اگه نباشه
تو آينه مي تونه باشه
كسي كه هر كلامش
طلوعي تازه باشه
غم و تنهايي ما
به يك اندازه باشه
اون كه از نهايت عشق
منو با اسمم بخونه
من جزيي از وجودش
با خود خودش بدونه
اون كه گم شده از آغاز
تا كه من تنها بمونمم
جاده ي جستجوهامو
 تا قيامت بكشونم
كسي كه هميشه عاشق
مث من ديونه باشه
تو دنيا اگه نباشه
تو آينه مي تونه باشه
كسي كه هر كلامش
طلوعي تازه باشه
غم و تنهايي ما
 به يك اندازه باشه

 

شقايق دلم مثل دلت خونه ، شقايق چشام درياي بارونه ، شقايق  مث مردن مي مونه دل بريدن ولي دل بستن آسونه شقايق شقايق درد من ، يكي دو تا نيست آخه درد من از بيگانه ها نيست  كسي خشكيده خون من رو دستاش  كه حتي يك نفس از من جدا نيست  شقايق آي شقايق ، گل هميشه عاشق شقايق اينجا من خيلي غريبم آخه اينجا كسي عاشق نمي شه  عزاي عشق غصه ش جنس كوهه  دل ويرون من از جنس شيشه  شقايق آخرين عاشق تو بودي تو مردي و پس از تو عاشقي مرد  تو رو آخر سراب و عشق و حسرت ته گلخونه هاي بي كسي برد شقايق واي شقايق ،‌ گل هميشه عاشق دويديم ،‌ دويديم و دويديم  به شب هاي پر از قصه رسيديم گره زد ر نوشامو تقدير ولي ما عاقبت از هم بريديم شقايق جاي تو دشت خدا بود نه تو گلدون ، نه توي قصه ها بود حالا از تو قفط اين مونده باقي كه سالار تموم عاشقايي شقايق اي شقايق ، گل هميشه عاشق شقايق واي شقايق ،‌ گل هميشه عاشق

اين سوال بی پاسخ من از خودم بارديگر ذهنم را مشغول کرده است.

براستی چه چيز مرا به اين زندگی گره زده است؟ اين رشته ای که مرا ناگزير ماندن می کند چيست؟

اسم تو

 اين همه شهر عاشقونه هق هق گريه شبونه
 اين همه قصه از يك اسمه اسمي كه مثل يك طلسمه
يك اسمه طلسمه
ياد تو ياد تو روزهاي رفته
اسم تو اسم تو اسم هر روز هفته است
شيشه ي عمر من افسون اين يه اسمه
زندگيم بسته ي جادوي اين طلسمه
دنياي من طلسمه يك اسمه يك اسمه
سب هاي چوبي تكيده بادبادك هاي پر كشيده
اين همه خاطره طلسمه ياد يك عمره و ي ه اسمه
طلمسه ، يك اسمه
اسم تو اسم دريا ، كبوتر
بوي تو بوي گل گل هاي سرخ پرپر
 اسم تو ،‌ رو تن هرسنگ و هر درخته
 گفتنش ، خواستنش مثل عشق تو سخته
كي گفته اين يك اسمه ... طلسمه ... طلسمه